του Στέφανου Μίλεση
Μετά τις καταστροφές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η βασιλική αποβάθρα του εμπορικού λιμένα Πειραιώς είχε καταστραφεί όπως και το μεγαλύτερο μέρος του ίδιου του λιμανιού. Μεγάλο μέρος της τροφοδοσίας του Πειραιά είχε μεταφερθεί να διεξάγεται στο λιμένα Ζέας (Πασαλιμάνι). Όμως ο Πειραιάς στερείτο χώρου υποδοχής επισήμων καθώς ακόμα οι περισσότερες αφίξεις ξένων Πρωθυπουργών, Βασιλέων, Προέδρων και άλλων επισήμων γίνονταν από θαλάσσης.
Έτσι κατόπιν πρότασης του Δημάρχου Πειραιώς Γεωργίου Ανδριανόπουλου, του διευθυντή της Αστυνομίας Πειραιά Λιαρομμάτη και του δημοτικού συμβούλου Τζατζάνη (μετέπειτα Βουλευτού Πειραιώς), το Πασαλιμάνι απέκτησε μια νέα αποβάθρα υποδοχής ξένων επισήμων. Η αποβάθρα υποδοχής που αντικατέστησε τη βασιλική αποβάθρα του εμπορικού λιμένα, σύντομα έγινε γνωστή στους Πειραιώτες ως “σκαλάκια” εγκαινιάστηκε τον Νοέμβριο του 1952. Και δεν άργησε να χρησιμοποιηθεί. Στις 29 Νοεμβρίου 1952 ο πρώτος επίσημος που χρησιμοποίησε το Πασαλιμάνι ως σημείο άφιξης ήταν ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Τζελάλ Μπαγιάρ. Δύο χρόνια αργότερα κατέφθασε ο Χαϊλέ Σελασιέ Βασιλιάς της Αιθιοπίας και άλλοι υψηλοί επίσημοι. Τα σχέδια εκπόνησε ο προϊστάμενος του αρχιτεκτονικού τμήματος του Δήμου Πειραιά Τ. Βασιλακάκης.
