του Στέφανου Μίλεση
Σε πολλές φωτογραφίες του λόφου της Καστέλλας δεσπόζει ένα κτίριο αρκετά μεγάλο σε όγκο που οι περισσότεροι αποφεύγουν να καταγράψουν καθώς δεν είναι σίγουροι για το τι ακριβώς πρόκειται.
Στην παρούσα φωτογραφία το βλέπουμε πάνω αριστερά. Αυτό λεγόταν τα παλιά χρόνια “Ντάπια” και επρόκειτο για πυροβολείο που προστάτευε το λιμάνι του Πειραιά. Η σκέψη για την ύπαρξη μιας τέτοιας κατασκευής στον σύγχρονο Πειραιά άρχισε τις 3 Φεβρουαρίου 1881 όταν δημιουργήθηκε επιτροπή για την οχύρωση του λόφου της Καστέλλας.
Απαιτήθηκε η απαλλοτρίωση εκ μέρους του Δήμου του ιδιοκτήτη των εκτάσεων μεταξύ των οποίων ήταν ο Γεώργιος Περωτής (ανέγειρε μεταξύ άλλων και τον Ι.Ν. του Προφήτη Ηλία). Το ύψος της αποζημίωσης που δόθηκε προς τους κληρονόμους του Περωτή, καθορίστηκε από τον χωρομέτρη του Δήμου Ιωάννη Λαζαρίμο και τον Πλωτάρχη του Π.Ν. Νικόλαο Μιαούλη που τότε εκτελούσε καθήκοντα Λιμενάρχη Πειραιώς.
Η κατασκευή ολοκληρώθηκε την δεκαετία του 1890. Εντός αυτής υπήρχαν 4 κανόνια επί περιστρεφόμενης βάσης που εξασφάλιζαν την κίνησή τους δεξιά αριστερά. Η χρησιμότητα αυτής της οχύρωσης αποδυναμώθηκε με τη χρήση της αεροπορίας όταν υπήρξε ανάγκη τη θέση των μεγάλων κανονιών να καταλάβουν αντιαεροπορικά μέσα. Το οχυρό της Καστέλλας αποτελούσε ένα από τα δημιουργήματα του Ιωάννη Λαζαρίμου όπως και η πρόταση για τροφοδοσίας νερού του Πειραιά από τη λίμνη Στυμφαλία.
