του Στέφανου Μίλεση
Στην κύρια φωτογραφία της ανάρτησης έχει απαθανατιστεί μια ιδιαίτερα σπάνια φωτογραφία από τον αλλοτινό γραφικό όρμο της Φρεαττύδας του 1939. Στα αριστερά δεσπόζουν οι γνωστές καμπίνες του Κράκαρη που χρησιμοποιούνταν ως αποδυτήρια πριν από τα μπάνια. Συχνά ο όρμος αυτός περιγραφόταν και ως το λιμανάκι των γρι γρι.
Η δύσκολη συγκοινωνία της Φρεαττύδας με το κέντρο του Πειραιά, αποθάρρυνε τον κόσμο άλλων συνοικιών τα καλοκαίρια να κατεβαίνουν για μπάνιο στο συγκεκριμένο όρμο. Οι περισσότεροι Πειραιώτες επέλεγαν τις παραλίες του Παρασκευά και του Αδαμόπουλου. Τα δρομολόγια του τραμ της Φρεαττύδας, του 19 ή αλλιώς του “Θεριού” της Φρεαττύδας, ήταν τόσο αραιά που τελικά έγιναν τραγούδι που ανέβηκε προπολεμικά σε επιθεώρηση στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Οι Φρεαττυδιώτες που ήταν οι αποδέκτες των στίχων του τραγουδιού δεν άργησαν να το καθιερώσουν μεταξύ τους και να το επαναλαμβάνουν κάθε φορά που περίμεναν για ώρα στη στάση:
Και εμείς “Θερίο” έχουμε το Τραμ 19
κάνει δύο βήματα μπροστά και όπισθεν εννέα
Το παίρνεις από την αγορά με ψάρια διαλεγμένα
κι ώσπου να φτάσεις σπίτι σου είναι όλα βρωμισμένα
